Przykład naśladownictwa

W innym przypadku naśladowanie nie jest możliwe bez zrozumienia struktury wzoru, a wtedy mamy do czynienia z uczeniem się przez wgląd. W bardzo wielu jednak przypadkach naśladowanie nie jest próbą odtworzenia zachowania się wzoru. Naśladujący widzi pewien efekt czynności drugiego osobnika, który uważa za pożądany także dla siebie. Chce wtedy osiągnąć to samo. Naśladownictwo sprowadza się w tym przypadku do próby uzyskania analogicznego rezultatu czynności. Naśladowanie samej czyności jako takiej, w jej szczegółowym przebiegu, jest często nieosiągalne, nie bywa też przedmiotem usiłowania naśladującego, który stara się rozwiązać trudność na własny sposób. Wchodzi wtedy w grę metoda prób i błędów. Uczenie się przez naśladownictwo, które spotykamy u dzieci, a także u zwierząt, ma najczęściej tę właśnie formę. Dziecko, które zauważyło, że ktoś starszy otworzył i zamknął pudełeczko, nie usiłuje powtarzać wiernie wszelkich ruchów starszej osoby i nie przypatruje się im nawet dokładnie, stara się ono tylko zrobić to samo, co zrobił starszy, to znaczy otworzyć i zamknąć pudełeczko.

Podobne strony: odzież robocza tissot projekty garaży Uczenie przez zrozumienie i nie tylko.